از ناخن پا تا موی سر میخواهم وابسته بمانم!

من نمیدونم این تخم لق “استقلال و عدم وابستگی” رو کدوم پدر آمرزیده ای اولین بار توی این مملکت کاشت که بعضی از این به اصطلاح روشنفکران وطنی چهل و اندی سال بعد از انقلاب مشعشعشون, و چشانیدن مزه استقلال کذایی به تک تک سلولهای این مردم نگون بخت, هنوز هم از خارج از کشور بر همین طبل میکوبند.

البته اگر به سابقه این افراد و گروه ها دقت کنید برداشت اینها از “استقلال” غالبا چیزی جز “زنده باد من و قبیله من” و همون گفتار قدیمی “دیگی که برای من نجوشه سر سگ توش بجوشه” نیست (البته با این فرض که اصلا قصدی داشته باشند و تنها این شعار رو از روی دست فرد دیگری کپی نکرده باشند!). با این مقدمه توجه شما رو به قسمتی از مقاله ابولحسن بنی صدر در گویا نیوز, به عنوان تجربه خودشون از “دو استبداد پهلوی ها و ملاتاریا”, جلب میکنم:

تجربه دو استبداد پهلوی‌ها و ملاتاریا به مردم ایران نیاموخته است که نابسامانی و بی‌نظمی و محورکردن قدرت خارجی در سیاست داخلی و خارجی کشور کار استبداد است و استبداد به ضرورت وابسته می‌شود؟

ابولحسن خان بنی صدر,
به سیاق مرحوم تقی زاده که گفت از «ناخن پا تا موی سر باید غربی شد» من هم میگم از ناخن پا تا موی سر میخوام وابسته باشم! میخوام دانشگاه های کشورم به آکسفورد, هاروارد, مک گیل و سوربن وابسته باشند. میخوام از لحاظ تکنولوژی به غرب وابسته باشم, حتا اگر شده اولش فقط از روی دست اونها کپی کاری کنم (همون صنعت مونتاژی که امثال شما ۴۰ سال پیش اون رو “کفر ابلیس” کرده بودید و نتیجه اش به فنا رفتن صنعت نوپای این مملکت شد). میخوام از لحاظ کشاورزی و حفظ منابع آبی به اسرائیل وابسته باشم که کویر لم یزرع رو تبدیل به بهشت برین کرده. میخوام از لحاظ نظامی به آمریکا وابسته باشم. همون آمریکایی که اگر “شاه ملعون” بهش “وابسته” نبود و بهترین تجهیزات رو برای ارتش ایران نمیخرید تاریخ خاور میانه عوض میشد و یحتمل صدام حسین حضرتعالی رو از سوراخ موش بیرون میکشید…. میخام از لحاظ سنتی به مردم کشورهای منطقه خودم وابسته باشم و هر جای دنیا که باشم اونها رو بخوبی نمایندگی کنم. میخوام از لحاظ فرهنگی به تمام فرهنگهای دنیا وابسته باشم و چیزهای خوب اون فرهنگها رو بگیرم و فرهنگ خودم رو اصلاح کنم, و در عوض من هم براشون از خوبی ها و بدی های فرهنگ مردم “اینور” دنیا بگم تا با کمک هم جهان بهتری بسازیم.

آخه چه زمانی امثال شما میخواهید بفهمید که در سال ۲۰۲۰ دنیا کوچکتر از یک دهکده جهانی شده و زمان این شعارهای دوران استعمار بریتانیا (که در زمان خودش شاید به جا هم بود) به سر آمده؟ ندیدید حتا انگلیس هم در شورای امنیت برای آمریکای ترامپ که خواست نسبتآ “مستقل” از بقیه دنیا بازی کنه شکلک درآورد؟ چه زمانی به این فهم میرسید “اوجب واجبات” فعلی دنیا, و بیشتر از همه ایران, حفظ “کرامت انسانی” یه, نه این شعارهای تاریخ مصرف گذشته- و اکنون- گمراه کننده!

پینوشت: مستند زیر در مورد بنی صدر رو مدتی پیش دیدم که به کارهای عمدتا مثبت بنی صدر پس از تصدی پست ریاست جمهوری میپردازه و مدتی بود که به دنبال بهانه ای برای انتشار اون بودم. حالا هم که در اینجا کمی به ابولحسن خان تاختم اینرو منتشر میکنم تا متهم به یکسویه نگری نشده باشم. به عنوان شاهد زنده جریانات دهه ۶۰ کلیات این فیلم رو تائید میکنم. با توجه به “شرایط” اون زمان کارنامه بنی صدر رو (به جز اشتباه شرم آور که شروع سمبلیک ریاست “جمهور” ایران رو در تاریخ با دستبوسی مُهر کرد) در دوران ریاست جمهوری بسیار قابل دفاع میدونم:

به اشتراک بگذارید:
مشترک شوید
پیام رسانی در صورت
guest
3 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها
3
0
اگر مایلید نظر بدهیدx
()
x