بیدارباشی کوتاه به بهانه سخنان پنس در جمع مجاهدین

هموطنان از بازدید ها و سخنان اخیر سیاستمداران آمریکایی در جمع مجاهدین بهت زده شده اند و طبق معمول گمانه زنی آغاز شده که آنها چه برنامه ای برای کشور ما و منطقه دارند (من بشخصه خوشنود میشدم اگر آنها اصولا «برنامه» ای داشتند، حتی اگر یک خط آن حذف خودم بود!)

این پدیده دو جنبه دارد، و هر دو حتی از آنچه هموطنان واهمه دارند هم نامطلوب تر هستند!

جنبه اول اینکه مگر اصلا تشکیلات دیگر در جای دیگری وجود دارد که یک سیاستمدار خارجی – حالا با هر نیتی – بتواند از آن بازدید کند؟! عموم مردم ایران ـ بویژه طبقه رانت ساخته متوسط – همواره (همان زمان شاه و انقلاب هم) یک سری آدم منفعل بودند که فقط نق میزدند، حتی در انقلاب تخمی ۵۷ هم پیاده نظام آنها نبودند. الان هم «اپوزیسیون سکولار دموکرات» کارش عمدتا – البته در سطح بالاتر ـ همان نق زدن و تبلیغ انتخاباتی به تقلید از الگوی غربی است، منتهی در جایی که انتخابی در کار نیست!!! اینکه با این روش نمیشود یک رژیم فاشیستی را سرنگون کرد را قاعدتا هر کودنی ميفهمد، ایرانی های طبقه متوسط خودشان را به نفهمی زده اند چون نمیخواهند هزینه بدهند (همیشه هم از همین قماش بودند)، اینجا حرجی بر امثال مایک پنس نیست.

جنبه دوم اما اینکه انتقال حکومت از آخوندها به مجاهدین مطلقا یک سناریوی واقعگرایانه نیست، چون لازمه اش اشغال نظامی ایران توسط نیروهای خارجی (آمریکا) است، و آمریکا هم هیچگاه چنین قصدی نداشت و با شرایط فعلی جهان و آمریکا چنین سناریو ای دیگر با محال فاصله زیادی ندارد.

بگذارید آب پاکی روی دستتان بریزم: در ایران اصولا «انتقال حکومت» ـ نه تنها به مجاهدین، بلکه به هیچکس – رخ نخواهد داد و همه راههای ما از ویرانی میگذرند…

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
6 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها