بیا برگردیم

مراسم عزاداری محرم در دوره قاجار شکل و فورم رسمی بخود گرفت. شاید یکی از دلائل آن توجه پادشاهان قاجار به این مراسم بود. لابد شنیده اید که بزرگترین تعزیه خوانی در دوره ناصرالدین شاه برگزار میشد و مکان بزرگی که اکنون معروف به بانک ملی سبزه میدان، مقابل بازار بزرگ تهران است برای این کار ساخته بودند. در آن دوران دسته جات از محله های مختلف تهران با علم و کتل بیرون می آمدند و وارد تعزیه خانه ناصری میشدند. بخاطر همین بود که دسته جات سعی میکردند علم بزرگتری را با خود حمل کنند تا مایه مباهات و اعتبار محله شان گردد.

مراسم عزاداری محرم تا سالها به همان شکل و فورم سنتی ادامه یافت تا اینکه انقلاب ۵۷ رسید و جای یزید با محمد رضا شاه در نوحه و اشعار عزاداران حسینی قرار گرفت. مثلا در عاشورای ۵۶ دسته جات عزادار در تهران این شعر را می خواندند و با ریتم مخصوص زنجیر می زدند:

ای شاه خائن آواره گردی

خاک وطن را ویرانه کردی

کشتی جوانان وطن

آه و واویلا

کردی هزاران بی کفن

آه و وایلا

مرگ بر شاه، مرگ بر شاه

انقلاب که پیروز شد با فاصله یکی دو سال جنگ ایران و عراق شروع شد. این بار صدام حسین تبدیل به صدام یزید کافر شد و رفتن به جبهه ها معادل رفتن به صحرای کربلا و ملحق شدن به سپاه امام حسین گردید. بخاطر همین، مداحان سنتی کم کم از دور خارج شدند و مداحان حکومتی که اشعار و نوحه هایشان ارتباطی بین کربلا و جبهه ها را ایجاد میکرد وارد بورس شدند و بسرعت مورد حمایت حکومت قرار گرفتند. حتما بسیاری از شما نوحه های صادق آهنگران را به یاد دارید:

با نوای کاروان، بار بندید همرهان

این قافله عزم کرب و بلا دارد…

 

جنگ که تمام شد، کم کم اسباب و آلات موسیقی خیلی آرام آرام وارد دسته جات مذهبی شد مخصوصا طبل های ساخت شرکت یاماهای ژاپن.

الان هر دسته ای که صدای طبلش بلندتر و گوشخراش تر باشد، باعث فخرفروشی بیشتری است. ضمن اینکه ریتم شش و هشت هم به این مراسم وارد شده و احتمالا در آینده شاهد برک نس (مدل رقص مایکل جکسون) را در مراسم عاشورای حسینی خواهیم بود.

 

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
1 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها