سرنوشت قهرمانان جنگ ایران و عراق؛قاسم رضایی

فردی به نام قاسم یک‌سال پیش در حالی که از مشهد برای دیدن اقوام به تهران آمده بود هنگامی که برای تفریح به پارکی در افسریه تهران رفته بود، دیگر هرگز بازنگشت. مرد جانبازی که به خاطر عوارض اعصاب و روان نتوانست راه خانه‌اش را پیدا کند. مردی که در پارک افسریه ناپدید شد و سر از افغانستان درآورد.»

در این خبر آمده بود: «فقط به خاطر ظاهرش او را با یک مرد افغانستانی اشتباه گرفتند. از تهران به افغانستان منتقل شد و میان چندین مرد افغان در روستایی دور افتاده در افغانستان رها شد. اما سرنوشت تلخ قاسم به این‌جا ختم نشد. مرد ٥١ ساله در آن روستای غریب، به خاطر گرسنگی و سرمای زیاد غریبانه جان باخت.»
در این خبر که بر اساس گفت‌وگو با همسر این جانباز اعصاب و روان منتشر شده، همسر وی عنوان کرده: «ما فقط جسد قاسم را می‌خواهیم. 

این یک نمونه از رفتار جمهوری اسلامی با کسانی است که برایش جنگیدند! جوگیر نشویم و احساسات خویش را کنترل کنیم که مبادا روح سردار در تشییع جنازه متلاشی شده اش جانمان را بگیرد.

قاسم سلیمانی هم قاسم بود، قاسم رضایی هم قاسم بود. یکی برای وطنش جنگید و از وطن خودش دیپورت شد، دیگری دستانش به خون هزاران نفر آلوده بود و مرده اش هم در تشییع جنازه اش جان ۵۰ نفر را گرفت.

به اشتراک بگذارید: