شبکه‌ی ایران‌اینترنشنال و پوشش اعتراضات مردم ایران با چاشنیِ گزینش و ممیزی و سانسور!

دوستانِ عزیز و دلسوزم و هموطنانِ مبارز و شریف و وطن‌دوست!

همین چند سطر نوشتاری که دارید مطالعه می‌کنید، حاصل چندین ساعت تلاشِ شبانه‌ی یک ایرانیِ میهن‌نشین برای عبور از سد بلند فیلترینگ و محدودیت‌های بی‌سابقه‌ایه که تنها هدفش، خاموش کردنِ صدای اعتراضات مردم ایران و تقویتِ ماشینِ کشتار و سرکوبیه که در بایکوت خبری، جان مردم ایران رو می‌گیره.

واقعاً متأسفم که اولین مطلب من در وبسایت مشروطه بعد از شروع این دور جدید از اعتراضات که سراسر ایران رو فرا گرفته و رژیم اشغالگر و تروریستی آخوندی رو به زانو درآورده، باید حاوی حقایق تلخی باشه که این روزها در جریانه. اما باور کنید که نَه فقط به عنوان یک ایرانی که به درازای عُمرِ بی‌ثمرم با جمهوریِ جهل و جنون و خون و مزدورانش به اشکال و عناوین مختلف در ستیز بودم، بلکه به عنوان یک انسان که هیچ‌وقت یاد نگرفته که حداقل گاهی نسبت به وقایع اطرافش بی‌تفاوت باشه (که ای کاش یاد گرفته بودم!)، به قدری آزرده‌خاطر و خشمگین هستم که در طی همین چند روز اخیر، به دلیل بی‌خوابی و وضعیتِ عصبیِ اسف‌بار، حداقل ۱۰ کیلوگرم از وزنم رو از دست دادم و زامبی‌وار، چشم به خائنینِ بی‌وجدان و فریبکاری دوختم که حتی با حمایتِ ظاهری از اعتراضات مردم ایران هم به دنبالِ ضربه زدن به بدنه‌ی خیزشی هستن که اینچنین، امید رو در دل این مردمِ مظلوم و بی‌دفاع و صد البته شجاع و باغیرت و تاریخ‌ساز زنده کرده. از اون مادر داغداری که جگرگوشه‌هاش فدای آزادی این ملت شدن تا اون دختر ۱۶ ساله‌ای که تنها و بدون همراه، وارد اعتراضات میشه و سنگ در دست می‌گیره و مردانه می‌جنگه تا به مادرانِ داغدارِ آینده تبدیل نشه و با عکسِ جگرگوشه‌هاش و با خاطره‌ی گلوله‌ای که مغز فرزندش رو شکافته، روزگارش رو سپری نکنه.

اگر همین امروز مجبور شدم که این مطلب رو بفرستم، هم برای این بود که جلوی نقشه‌های پلیدِ آینده‌ی عده‌ای نقاب‌دار رو بگیرم و هم برای اینکه خوانندگانِ این مطلب هم نگاه دقیق‌تری نسبت به وقایع روز پیدا کنن و در تحلیل‌های خودشون، نیم‌نگاهی هم به این حقایق داشته باشن.

دوستان عزیزم، یادتون هست که همیشه در مورد نبودِ رسانه‌ای فراگیر و مستقل که منعکس‌کننده‌ی صدای واقعی براندازان باشه، با همدیگه بحث و تبادل نظر و گاهی هم دردِ دل می‌کردیم و همیشه بر اهمیت شکل‌گیری یک رسانه‌ی تصویری که برآیندِ دیدگاه‌های مخالفینِ حقیقی این رژیمِ ایرانی‌کش و ایرانی‌ستیز رو به صورت عُریان در خروجی خودش قرار بده، تأکید داشتیم. امروز هم در شرایطی که یک ملت در این ابعاد گسترده، چه در داخل و چه در خارج، با این همدلی و همبستگیِ بی‌سابقه و غرورآفرین برای سرنگونیِ اصل و اساس و تمامیت جمهوری تروریستی اسلامی به میدان اومدن، شبکه‌ای مثل ایران‌اینترنشنال در این خلأ رسانه‌ای، به عنوان رسانه‌ی اصلی که ادعا می‌کنه صدای مردم ایرانه ، جای خودش رو در قاب تلویزیون منازل ایرانیان پیدا کرده و به عنوان «منبع خبری و بلندگوی اعتراضی»، مورد ارجاع اکثر ایرانیان قرار گرفته. اما حداقل تحقیقاتِ من و جمعی از دوستانم، خلافِ این امر رو به شکل عجیبی اثبات می‌کنه.

همونطور که می‌دونید، اولین انتظار مردم ایران از یک شبکه که ادعا می‌کنه صدای مردم ایرانه و ژستِ براندازانه به خودش می‌گیره (که این موضوع تو روزهای اخیر هم نمودِ خیلی بیشتری پیدا کرده) اینه که ویدئوها، تصاویر و اخبار ارسالی از داخل ایران که مردم این کشور به قیمتِ به خطر انداختنِ جونشون (باز هم تأکید می‌کنم که به قیمتِ به خطر انداختنِ جونشون!) تهیه و ارسال می‌کنن و بی‌نهایت ارزشمنده رو بدون سانسور و برخوردِ گزینشی منعکس کنه. اما رفتار مدیران و عوامل شبکه‌ی ایران‌اینترنشنال (که اتفاقاً علیرغم ظاهرِ بی‌مهابا و دلسوزشون، بسیار هم منفعت‌طلب هستن) در روزهای اخیر نشون میده که تصمیماتِ دیگه‌ای در این شبکه اتخاذ شده که خواه ناخواه، نتیجه‌ای به جز فرسودگیِ این اعتراضات و نا امیدیِ مردم و خاموشیِ این خیزش انقلابی نداره.

اجازه بدید بگم که این شبکه از میان حجم انبوهی از ویدئوها و اخبار و تصاویری که همه روزه به دستش می‌رسه که حداقل ۹۵ درصدشون هم توسط مردم ایران به صورت «اختصاصی» برای این شبکه تهیه و ضبط میشه (که این شبکه باید حقیقتاً قدردانش باشه)، حتی ۱۰ درصدشون رو هم انعکاس نمیده و همون ۱۰ درصد هم به صورت کاملاً گزینشی و سانسورشده، بازتاب داده میشه (مدارک این ادعا به طور کامل موجوده)، اما اون چیزی که توجهِ امثال من رو بیشتر جلب می‌کنه اینه که در طی ۲ روز گذشته، پیغام‌ها و گزارشات و تصاویر و ویدئوهای بسیاری از شهروندان توسط این شبکه به طور کامل بایکوت شده و حتی مورد بازدید هم قرار نگرفته، چه برسه به اینکه بخواد انعکاس داده بشه! (مدارک این ادعا هم به طور کامل موجوده.) به نظر می‌رسه که طی روزهای گذشته، با گسترش و فراگیریِ بیشتر اعتراضات به ویژه در نقاط مختلف شهر تهران که مزدورانِ تروریست و سرکوب‌گرِ رژیم رو دوچندان به دشواری انداخته بود، تصمیماتِ دیگه‌ای در این شبکه اتخاذ شده که هدفش به نتیجه رسیدنِ هرچه سریعترِ سرکوب اعتراضات توسط رژیم آخوندی باشه.

بله! ویدئوهای مردم بی‌دفاع ایران که در کف خیابون‌ها با دست خالی جلوی گلوله ایستادن و قربانی میدن بایکوت میشه تا صحبت‌های عبدالکریم سروش از صبح تا شب، چندین و چند مرتبه از ابتدا تا انتها به طور کامل از این شبکه پخش بشه!

اما شاید این سؤال برای شما ایجاد شده باشه که ویدئوهای ارسالی مردم ایران، از فیلتر چه کسانی در این شبکه عبور می‌کنه؟ بررسی‌های من هم نتونسته پاسخ دقیقی برای این سؤال پیدا کنه، اما اون چیزی که واضح و مشخصه اینه که فردی که در جلوی ویترینِ گروهِ گزینش و ممیزیِ شبکه‌ی ایران‌اینترنشنال قرار گرفته، کسی نیست جز «شاهد علوی». کسی که ادعا می‌کنه که هر ثانیه با معترضین و معلمینِ اعتصابی در داخل ایران تماس تلفنی داره، اما حقیقت نشون میده که اخبار و ویدئوهای ارسالیِ همین مردم رو حتی به طور کامل بایکوت می‌کنه. عمقِ این ادعاهای کذب و وقیحانه هم زمانی مشخص میشه که همین امروز یکی از مجریان این شبکه ادعا کرد که ویدئوهای خیلی کمتری نسبت به روزهای گذشته به دست این شبکه می‌رسه و به همین دلیل هم ویدئوهای جدید چندانی در این شبکه به معرض نمایش در نمیاد!

البته من شخصاً از شبکه‌ای که با وجودِ اطلاع کامل از حجم خشم و نفرت مردم، انگل‌های بازیافتی و جرثومه‌های خیانت و وقاحت مثل رضا علیجانی و علیرضا نامور حقیقی رو به کارشناسان ثابت برنامه‌های خودش تبدیل کرده، انتظار خیلی بیشتری ندارم، اما این مطلب رو تنها به این خاطر ارسال کردم که مردم هم بدونن که زخم‌هایی که بر پیکره‌ی اونها وارد میشه، تنها از سوی اون مزدورِ تا دندان مسلحِ کف خیابون‌ها نیست، بلکه باید گاهی برگشت و نیم‌نگاهی هم به افرادی انداخت که لباسِ حامیِ مردم رو بر تن کردند و فقط با این شرط میشه این خیزش سراسری رو در مقابل آسیب‌ها بیمه کرد. چون آسیبی که از سوی نیروهای در ظاهر خودی به ما وارد میشه، درد و رنجش از گلوله‌ی مزدوران رژیم هم بیشتره. تنها حرف من هم در این نوشتار همین بود که «حواستون به مُدافعی که گل به خودی می‌زنه باشه».

در انتها از تمامی شما دوستانم پیشاپیش عذر می‌خوام که به دلیل وضعیت دسترسی به اینترنت احتمالاً نمی‌تونم به کامنت‌هاتون پاسخی بدم.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
26 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها