ضرورت دخالت سازمان ملل در ایران

اکنون که مشخص شد بخاطر یک اعتراض ساده خامنه ای دستور کشتار مردم بی دفاع ایران را داده و در ظرف کمتر از 3 روز هزاران نفر از کودکان و زنان و جوانان ایران را به خاک و خون کشیده، ایرانیان خارج از کشور باید دست از بی تفاوتی بردارند و به کمک هم میهنان خود در داخل کشور که در واقع در معرض قتل عام بزرگتری هستند بشتابند.

هموطنان عزیز!

دستگیری خانواده پویا بختیاری بعد از این همه کشتار و جنایت فقط یک پیام روشن برای ما دارد و آن اینکه این رژیم خون آشام بهیچوجه از جنایتی که مرتکب شده پشیمان نیست. خامنه ای عزم جدی دارد تا فشار را بر مردم بیشتر و بیشتر کند. هنوز پس از گذشت هفته ها از کشتار آبانماه، روزانه خبرهای دستگیری فله ای جوانان شهرها در حال افزایش است.

یعنی رژیم بهیچوجه بنا ندارد تا به مردم روی خوش نشان دهد. اینها نشانه های بسیار خطرناکی است. رژیمی که بخاطر اعتراض به گران شدن بنزین هزاران نفر را می کشد، قطعا در روزهای آینده که خشم مردم طغیان می کند حتما حمام خون راه خواهد انداخت مخصوصا می بیند که واکنش جهانی در برابر کشتاری آبانماه فراتر از حرف و چند تا قطعنامه بی خاصیت فراتر نرفت و به لطف لابیست های کثیفش در رسانه ها، عمق جنایت و کشتار آنطور که بباید و شاید دیده نشد.

ما ایرانیان خارج کشور باید توجه سازمان ملل را به خطر نسل کشی که در ممکن است در ایران اتفاق بیفتد جلب کنیم. جان هزاران هزار کودک و زن و مردم در خطر است. باید تعارفات و خوش خیالی را کنار گذاشت و قبل از اینکه فاجعه ای بزرگتر از کشتار آبانماه رخ دهد از سازمان ملل بخواهیم در ایران دخالت کند و جلوی قتل عام مردم بی دفاع شهر ها و روستاها را بگیرد.

رژیمی که در سوریه روی مردم بی گناه بمب های بشکه ای می ریخت و نیم میلیون نفر را کشت و میلیونها نفر را آواره کرد قطعا این ظرفیت را دارد که فاجعه ای به مراتب بدتر و وحشتناکتر را مرتکب شود.

اما جلب توجه مراجع بین المللی و سازمان ملل با نامه و طومار میسر نمیشود. باید یک اقدام کاملا پر سر و صدا کرد.

مثلا هزار نفر از ایرانیان فداکار باید یک هفته فداکاری کنند و از شهرها و کشورهای مختلف جمع شوند و در نیویورک در برابر سازمان ملل تحصن کنند و چند روز در آنجا چادر بزنند. عده ای از ایرانیان نیز باید در قسمت پشتیبانی و تدارک غذا و دیگر نیازهای اولیه همکاری کنند. باید همه خبرگزاریها را به انجا دعوت کرد و هر روز یکی از فعالان حقوق بشری و سیاستمداران مطرح در انجا سخنرانی و مصاحبه مطبوعاتی داشته باشد. باید روی پلاکاردها از سازمان ملل بخواهیم فورا برای جلوگیری از کشتار مردم غیر نظامی به ایران نیروهای چند ملیتی اعزام کند.

گرچه خودمان میدانیم اعزام نیروهای سازمان ملل باید در شورای امنیت تصویب شود که امری غیر ممکن است اما این درخواست باعث میشود تا ناظران جهانی نسبت به عمق وحشی گری های جمهوری اسلامی جدی تر شوند و با این رژیم تروریستی مماشات نکنند.

نکته آخر اینکه بیشترین فعالیت و کارکرد ایرانیان خارج کشور، متاسفانه فعالیتهای حرفی است و نه عملی. یعنی شب و روز همه همدیگر را برای حضور در خیابان ها تشویق می کنند در صورتیکه نود درصد آنها در ایران نیستند و این تشویق ها فایده ای ندارد و شاید باعث سرخوردگی ایرانیان داخل نیز میشود. هر ایرانی مخصوصا ایرانیان خارج کشور باید از خود بپرسد چه اقدام عملی می تواند برای نجات مردم ایران بکند. هشتگ زدن در توئیتر و فعالیتهای مجازی خوب است ولی جلوی کشته شدن مردم داخل را نمی گیرد.

اگر میخواهیم در برابر نسل های آینده شرمنده نباشیم باید وارد عمل بشویم. بهترین تشویق برای مردم داخل این است که ما توجه جامعه جهانی را نسبت به خون های ریخته شده بی گناهان جلب کنیم.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
1 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها