عجالتا باید بازی را ببرید، «حماسه رستم و اسفندیار» را کنار بگذارید!

همه ما صحنه های منقلب کننده برخورد بی رحمانه نیروهای سرکوب با مردم را دیده ایم. واکنش ناخود آگاه به چنین صحنه هایی این است: «چگونه میتوان حق این مزدوران را کف دستشان گذاشت؟»

من به آنهایی که هنوز در اندیشه «کنش مدنی» هستند کاری ندارم، آنها ـ اگر قلم به مزد نباشند ـ در دنیای خیالی خودشان هستند و از اینکه «از بهشت به زمین طرد شوند» بیشتر هراس دارند تا از اینکه تا پایان عمر بازنده باشند.

اینکه هنوز گفتمان بر حول محور «تظاهرات» میچرخد از امتناع لجوجانه از درک ماهیت این رژیم گواهی میدهد. ولی حتی رادیکالترین همرزمان ما نیز از مرز «مبارزه مسلحانه» فراتر نرفته اند و (تازه) اکنون دارند به حقانیت دفاع مسلحانه و راههای عملی مسلح کردن مردم میپردازند.

از دید من تمام اینها هنوز از روحیات «سنتی» گواهی میدهند: طرز فکر ایرانی به شدت «ارزشی و ناموسی» است، هدفمند و ابزار محور نیست.


این که سر نیزه رژیم نیروی انتظامی، بسیج و سپاه است دلیل نمیشود که ما تلاش کنیم آن سرنیزه را با دست بگیریم! این رژیم در طی دهه ها فقط در یک مورد سرمایه گذاری اساسی انجام داده و آن حفظ خودش است. بعد امنیتی وجه قوی این رژیم است، شما باید نقاط ضعف را بزنید، نه اینکه تمام مدت خودتان را با این مشغول کنید که چگونه از نبرد رویارو و چشم در چشم با گردانهای سازمان یافته و مسلح رژیم ظفرمند بیرون می آیید!

راهکاری که من پیشنهاد میکنم این است که تمرکزتان را از روی نقاط قوت رژیم بردارید و به سیستم اداره کشور معطوف کنید. یک سیستم به این گستردگی هزاران نقطه ضعف دارد، لزومی هم ندارد که ما به شما بگوییم، بسیاری از شما دانشگاه رفته اید و اگر کمی فکر کنید نقاط ضعف سیستمهایی که به رشته خودتان مربوط میشوند را پیدا میکنید. «توده های خشمگین» هم میتوانند هر بخشی از سیستم که از آن دل پری دارند را هدف قرار بدهند.

این یک «جدل سیاسی» نیست، یک بازی بر سر مرگ و زندگی است. در این دنیا کسی از برنده مواخذه جدی نمیکند، اگر شما این را نمیدانید یا نمیپذیرید مطمئن باشید که خامنه ای فقط و فقط بر این اساس محاسبه میکند و هیچ راه بُرد دیگری برای شما باقی نخواهد گذاشت…


6 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها
6
0
نظر بدهیدx
()
x