ما نیاز به صدها رسانه مستقل داریم

کاش کسی روی این موضوع تحقیق کند که رژیم منحوس اسلامی چه تعداد رسانه در اختیار دارد و همچنین در چه تعداد رسانه های خارج کشور عوامل نفوذی دارد، آنوقت متوجه میشود که چه لیست بلند بالایی از رسانه ها وجود دارند که در واقع سیاستها و مواضع این رژیم تروریستی را در جهان منعکس می کنند.

تعدادی از این رسانه ها مستقیما توسط رژیم اداره میشود و تعداد زیادی هم از طریق نفوذ عوامل رژیم همان اخباری را منتشر می کنند که رسانه های رژیم میزنند.

علاوه بر این  شما ببینید چه تعداد چهره های فیک را تحت عناوینی همچون استاد دانشگاه، محقق فلان انسیتو، پزوهشگر و صاحبنظر امور ایران! در نقاط مختلف جهان اعزام کرده تا با برخورداری از فضای آزاد جوامع غربی به دستگاه پروپاگاندای رژیم کمک کنند.

افرادی مثل اکبر گنجی و بهنود و ابراهیم نبوی و نجاح محمد علی و امید نادان و علیزاده و مهاجرانی با وجودیکه زبان خارجه نمیدانند اما به برکت دلارهای نفتی مردم ایران مقاله هایشان ترجمه و در نیویورک تایمز و واشنگتن پست و گاردین و غیره چاپ میشود.

اگر افرادی حوصله کنند و لیست این افراد، رسانه ها و مراکز متعددی که مزدوری رزیم را می کنند تهیه کنند کاری بسیار ارزشمندی را انجام داده اند که باعث می شود دید جامع تری نسبت به اوضاع داشته باشیم.

اما در مقابل، امکانات مردم ایران را نگاه کنید. چند تا رسانه واقعا صدای مردم ایران را بدون غل و غش منعکس می کنند؟

شاید تعدادشان از انگشت یک دست هم کمتر باشد و این یک فاجعه است.

ما در عصر ارتباطات زندگی می کنیم و روز به روز نقش رسانه ها بطور کلی پر اهمیت تر می شود.  تبادل ارتباطات نیازمند یک قالب و پلتفورم است. نقش حیاتی رسانه ها را نمی توان محدود به یک بازه زمانی کرد. تبادل اطلاعات مثل چرخش خون در رگهای جامعه ضروری است و منحصر به قبل از سقوط رژیم نمی باشد. اتفاقا اهمیت و خلا داشتن رسانه های قابل اطمینان و مردمی را بعد از سقوط جمهوری اسلامی بیشتر حس خواهیم کرد.

ممکن است بفرمایید با آمدن توئیتر و فیسبوک و تلگرام جای نگرانی نیست.

بنظر من هر یک از پلتفورم های بالا کاربر ویژه و حتی مخاطب خاص خودشان را دارند. کسانی که در اینستاگرام فعالیت می کنند با کسانی که تلویزیون  بی بی سی را نگاه می کنند یکسان نیستند. کسانی که وبسایتهای گویا و مشروطه و نظایر انها را دنبال می کنند لزوما مخاطبان برنامه های جم تی وی نیستند. هر یک از اینها برد و نفوذ ویژه خودش را دارد.

تقریبا ما هیچ رسانه ای را نداریم که همه گیر باشد و ضریب نفوذش عدد بالایی باشد.

نکته دیگری که باید مختصرا اضافه کنم این است که یکی از ضعف های رسانه های جمعی مثل توئیتر و فیسبوک و کانال های تلگرامی و نظایر آن این است که براحتی اخبار دروغ و کذب توسط عناصر ناباب منتشر میشود و باعث گمراهی بسیاری از مخاطبان و حتی اهل فن میشود. اینگونه رسانه های جمعی ممکن است در یک مقطع خاص بتوانند بسیار موثر باشند ولی برای دراز مدت ناکارآمدند.

ارزش و اهمیت یک رسانه را ما در یکی دو هفته اخیر بخوبی لمس کردیم. تلویزیون ایران اینترنشنال با وجودیکه پر است از عناصر اصلاح طلب و استمرار طلب، اما بدلیل وسعت جنایتی که جمهوری اسلامی مرتکب شد، این تلویزیون را لااقل در این بازه زمانی خاص متحول کرد بطوریکه اگر این رسانه نبود، معلوم نبود چگونه اخبار حوادث اخیر در بیرون منعکس شود.

عملکرد ایران اینترنشنال در حوادث اخیر قابل قدردانی است ولی آیا تضمینی هست که یکی دو ماه دیگر که موسم انتخابات رژیم میرسد اینها دوباره فیل شان یاد هندوستان نکند و برای گرم کردن تنور انتخابات رژیم مردم را تشویق به رفتن به پای صندوق های رای نکنند؟

بخاطر همین نگرانی هاست که می گویم ما نیاز به دهها رسانه مردمی و مستقل داریم که از جنس زلال مخالفین جمهوری اسلامی باشند.

در همین راستا، راه اندازی سایت مشروطه  یک شروع خوب بود و قدمهای خوبی توسط دوستان برداشته شد. باید این سایت تقویت شود و برای سالهای سال باقی بماند. باید دهها  سایت، کانال تلگرامی، رادیوی اینترنتی، تلویزیون های خبری و تحلیلی و حتی سرگرمی متعلق به گروههای مختلف مردمی ایجاد شود.

مهم پر کردن این خلا رسانه ای است. اگر کسانی اینجا را دوست دارند باید همت کنند تقویت شود و اگر دوست دارند جای جداگانه ای داشته باشند خوب است همت کنند و آنرا راه اندازی کنند. مطمئن باشند که حمایت خیلی از دوستان و ایرانیان میهن پرست را خواهند داشت.