مقایسه قزاقستان و ایران؛ چگونه؟!

در فضای مجازی، پس از خیزش اخیر مردمی قزاقستان در پی افزایش قیمت سوخت در این کشور و فتح مراکز مهم دولتی قزاقستان، نیش و کنایه های فراوانی به مردم ایران زده میشود که دیدید قزاقستان توانست ولی شما نتوانستید.البته بر طبق اخبار رسیده با توجه به پیمان خاصی که بین کشورهای جداشده از شوروی سابق وجود دارد. در صورت شورش و نا آرامی این کشورها می توانند از هم پیمانان خود تقاضای کمک کرده تا ثبات را در کشور برقرار سازند. حال باید دید سرانجام قیام مردمی قزاقستان چه خواهد شد.اما علیرغم درس های مثبتی نیز که از جنبش مردم قزاقستان باید آموخت. فراموش نکنید از اساس مقایسه اوضاع دو کشور غلط است. در ایران، رژیم جمهوری اسلامی با استقرار  لایه های مختلف سرکوب از  عوامل عادی خودفروخته خود گرفته تا بسیج و بسیج فعال، نیروی انتظامی ، عوامل اطلاعات و نیروهای متنوع ضد شورش نوپو، ناجا و…. آمادگی لازم را برای مقابله با تهدیدات داخلی دارا می باشند. مضافا این که کشور قزاقستان پس از استقلال خود در سی سال اخیر برای اولین بار است که با چنین بحرانی مواجه می شود. اما جمهوری اسلامی از همان آغاز پیروزی انقلاب ۵۷ مواجه با بحران های ریز و درشتی بوده است. از این رو برخلاف الگوی قزاقستان باید در ایران برنامه و استراتژی خاصی نیز وجود داشته باشد. توجه کنید برنامه و استراتژی لازم نیست حتما در بدنه جامعه نهادینه باشد بلکه این برنامه ریزی باید توسط تشکیلات و هسته هایی که ایجاد می شوند صورت گیرد. توصیه برخی فعالان مجازی این است مراکز اصلی اداری مانند استانداری، فرمانداری و صداو سیما، ریاست جمهوری و مجلس تسخیر شود.
نکته در این است تسخیر مراکز بدون داشتن پشتیبانی و مقدمات لازم، به نوعی شورش کور  محسوب میشود.
مگر سال قبل در ایالات متحده کنگره توسط ناراضیان فتح نشد؟ آیا اتفاق خاصی افتاد؟ به نظر قبل از فتح اینگونه مراکز باید مقدمات لازم را فراهم آورد تا بعد از فتح آن ها و سرکوب احتمالی مردم مایوس تر از پیش نشوند. در این مرحله پرسش هایی از قرار زیر از اهمیت خاصی برخوردار است.
آیا دولت و یا شورای موقتی جهت هدایت (جنبش) و استقرار وجود دارد؟
آیا شورا  و یا دولت موقت پتانسیل کافی برای هدایت رسانه ملی تسخیر شده را دارد؟
آیا شورا و دولت موقت رسانه فراگیری در حین خیزش مردم برای هدایت آنها را دارا می باشد؟
ضمنا تسخیر مراکز اداری و دولتی بدون پشتیبانی کافی نظامی چه حاصلی دربرخواهد داشت اگر نیروی نظامی جهت مقابله با تک های احتمالی رژیم وجود نداشته باشد.
به نظرم اشخاصی که مردم را به تسخیر استانداری و فرمانداری و ریاست جمهوری و بیت رهبری رژیم تشویق می کنند باید پرسش های فوق را نیز پاسخ دهند. علاوه بر این توجه کنید مراکز دولتی در رژیم فعلی و حتی صداسیما دارای پوشش های دفاعی عجیب و غریب بوده که شاید گسیل مردم به آنجا بدون برنامه ریزی نه تنها حاصلی نداشته باشد بلکه موجب شکست جنبش و تلفات بین مردم شود. گرچه بنده تخصص در خصوص موضوع بطور خاص ندارم  اما بر یک نکته بخوبی واقفم.
علاوه بر فتح مراکز دولتی و… باید تمرکز همزمانی برای فتح لانه های سرکوب رژیم نیز وجود داشته باشد. کلانتری ها و پایگاه های بسیج مساجد خود یکی از عوامل مهم سرکوب مردمی است و معمولا در بسیاری از آن ها ادوات سرکوب اعم از سلاح و گازهای مختلف و شوکر وجود دارد.
یک الگوی مهم پیروزی همیشه برای من بازی مشهور  crowd city است. باید قطرات  و نهرها را بهم پیوند داد تا سیل خروشان پس از آن پدید آید . در این صورت مطمئن باشید پیروزی حتمی است.

اما توصیه آخر :

مشکل اساسی در اعتراضات اخیر ایران در دو امر جدی نهفته است، نخست پراکندگی اعتراضات . توجه کرده اید که تا کنون این حجم از اعتراضات صنفی و معیشتی در کشور بخصوص در سال جاری بی سابقه بوده است. کارکنان شرکت نفت، معلمان، کارگران، کشاورزان، پرستاران ، بازنشستگان و…‌ در اعتراضات مختلف و پراکنده در مقابل ادارات مرکزی خود دست به اعتراض ها زده اند. اما دریغ از فراخوان یک تجمع واحد. مشکل عدم نتیجه همگی آن ها پراکندگی و عدم انسجام و هدر رفت انرژی است. هر چقدر این اعتراضات فرسایشی شود ، مطمئنا برنده رژیم و مزدورانش خواهند بود. اما نکته دوم این است که اغلب معترضین مشکلات را متوجه دستگاه های اداری بی خاصیتی چون وزارتخانه ها و مجلس می پندارند. در واقع جای خالی نیرو های آگاهی دهنده اینجا بخوبی پیداست تا آن ها را متوجه کند مشکل اساسی کشور، کلیت رژیم جمهوری اسلامی است نه یک دستگاه اداری خاص. و سخن نهایی این که یکی از بارزترین تفاوت های خیزش مردم‌ایران و قزاقستان در این است که مردم ایران بر خلاف معترضین بسیاری از کشورها ، اعتراض را محدود به ساعات خاصی کرده و پس از آن میدان را به رژیم واگذار کرده و به دنبال کار خود می روند. مردم قزاقستان در دمای ۱۲- درجه و در اوج سرمای زمستان بطور منسجم و متحد ایستادند تا پیروزی هرچندموقت خود را بدست آورند. امیدوارم مردم ایران نیز به این نکته مهم توجه کنند.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
مشترک شوید
پیام رسانی در صورت
guest
0 نظر
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها
0
اگر مایلید نظر بدهیدx
()
x