هذیان های خامنه ای در مورد اوضاع اقتصادی کشور

علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی صبح امروز (یکشنبه) در دیدار جمعی از تولیدکنندگان و فعالان صنعتی، کارآفرینان و فعالان اقتصادی ،صحبت های پر نناقص و عجیب و غریبی درمورد اوضاع اقتصادی کشور مطرح کرد که گویی درحال صحبت با عوام یا پخمگان می باشد. در حالی که کشورهای بی ادعایی چون امارات متحده عربی که تلی از خاک را به جولانگاه سرمایه گزاران اقتصادی سراسر دنیا بدل کرده اند، خامنه ای با عوامفریبی و تشبیه فعالیت های اقتصادی به میدان جنگ بار دیگر بر بی خردی خود صحه گذاشت. تئوری های بی حاصل تشکیل امپراطوری شیعی در حالی که کشور ایران و مردم آن سراسر در رنج و فقر و سختی به سر می برند، چه حاصلی در برداشته است. اگر کشور گشایی در قدیم امری رایج بود، دلیل عمده آن علاوه بر شهوات قدرت حاکمان، تقویت بنیه های مالی و انسانی بوده است اما اکنون این تئوری ها محلی از اعراب ندارد. بطوری که سرزمین های اشغالی خراجگزار اشغالگران می شدند. اما اکنون در سایه اهداف مبهم سران جمهوری اسلامی، ایران تامین کننده مالی نیروهای نیابتی خود در سوریه، لبنان، فلسطین، و یمن از کیسه مردم ایران شده است. حاصل آن که هزاران میلیارد دلار ثروت و سرمایه کشور در چهل سال اخیر صرف شهوات و تئوری های صدور انقلاب و دشمنی موهوم با کشورهای منطقه و امریکا شده است. خامنه ای در سخنان خود عنوان کرد :

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا چند روز پیش صراحتاً اعلام کرد که سیاست فشار حداکثری به شکست خفّت‌بار آمریکا منجر شد.

غافل از این که زوال عقل باعث میشود در قسمت دیگری از صحبت هایش در تناقص با حرف پیشین خود ضمن ناخرسندی از آمارهای کلان اقتصادیِ دهه ۹۰ تصریح کند:

آمار و میزان «رشد تولید ناخالص داخلی، تشکیل سرمایه در کشور، تورم، رشد نقدینگی، مسکن، تأمین ماشین آلات و مسائل مشابه»، اصلاً خرسند کننده نیست و ضربه به معیشت مردم که مدام از آن ابراز نگرانی می‌کنیم ریشه در همین مسائل و واقعیات دارد.

مشخص نیست اگر امریکا به قول او در جنگ اقتصادی با ایران ( بخوانید تحریم های هدفمند ) شکست خورده است پس چرا آمارهای کلان اقتصادی چیز دیگری میگوید. پر بیراه نیست بگوییم که اعتراضات گسترده اما متشتت اقشار مختلف مردم کشور اعم از بازنشستگان و شاغلین در اقصی نقاط ایران مدعای وضع وخیم اقتصادی است . بسیاری از دستگاه ها از پرداخت دستمزد ماهانه کارکنان خود عاجزند و آنهایی هم که پرداخت ها را انجام‌می دهند با توجه به افزایش تورم افسار گسیخته و عدم افزایش حقوق متناسب کارکنان با میزان تورم مواجه با اعتراضات بسیار شدید و یا نارضایتی کارکنان خود می باشند. او در بخش دیگری از صحبت های خود به مشکلاتی اشاره می کند که بیشتر متوجه عملکرد ۳۲ ساله خود اوست:

همه مسئولان … همت کنند که هدایت، نظارت و حمایت از تولید به جای دخالت دولت، بهبود محیط کسب و کار، انضباط مالی، رفع موانع تولید، آسان‌سازی اخذ مجوز فعالیت‌ها، ایجاد پنجره واحد صدور مجوز، سیاست‌های تشویقی برای فعالیت‌های مولد، دانش‌بنیان کردن زنجیره تولید، مبارزه با فساد، حمایت از صنایع داخلی و مبارزه قاطع و بی‌رحمانه با قاچاق از جمله این توصیه‌ها است.

اصولا بخش بزرگی از فعالیت های اقتصادی کشور تحت سیطره نهادهای بزرگ زیر نظر خود اوست . ستاد اجرایی فرمان امام، آستان قدس رضوی ، بنیاد مستضعفان و سپاه پاسداران عملا جای رقابتی برای اشخاص و بخش خصوصی قرار نداده اند و هر آن که بواسطه علاقه و یا کسب منفعت پای در عرصه تولید و کسب کار گذاشته است با توجه به نفوذ شدید مافیای قدرت بازنده و ورشکسته بوده و احیانا اگر موفقیتی بدست آورده ، بسرعت پای اشخاص و نهادهای صاحب نفوذ را در کسب و کارش حس کرده است.

خامنه ای برای چه باید از آمارهای کلان اقتصادی کشور ناخرسند باشد در حالیکه بخش اعظم فعالیت های اقتصادی زیر نظر نهادهای تحت امرش صورت می گیرد. سپاه پاسداران اکثر پروژه های بزرگ نفت و گاز کشور را در قبضه دارد. در صنایع بسیار بزرگ و مادر نظیر فولاد و معادن و یا راه سازی و سدسازی و مخابرات بدون رقیب ترکتازی می کند. به یمن ستاد اجرایی و تخصیص بودجه کلان برای تولید واکسن داخلی هزاران نفر مردند تا نهاد تحت امر رهبر سود سرشاری را کسب کند. بنیاد های تحت امر نهادهای نظامی نظیر بنیاد تعاون سپاه و یا ناجا با حیف و میل اموال کشور و فساد گسترده میلیاردها تومان از سرمایه کشور را به هدر داده اند.

او در جای دیگری ارتقای کیفیت کالاهای تولید داخل را مورد تأکید قرار می دهد. اما مشخص است این حرف او صرفا برای سرگرمی مخاطب کاربرد دارد. اصولا ارتقای کیفیت مانند ارتقای کیفیت خودرو که در صحبت های خود به نارضایتی مردم در مورد آن اشاره دارد؛ بستگی مستقیم به باز بودن فضای رقابتی دارد. در حالیکه واردات خودرو و یا بسیاری از کالاهای خارجی ممنوع است، آیا عملا ارتقا کیفیت در بازار انحصاری تولید کننده معنایی دارد. مطمئنا او پاسخ بسیاری از پرسش های خود را می داند اما با زیرکی ضمن شانه خالی کردن از بار مسئولیت خود بار دیگر تمام تقصیرات را بر عهده دولت و یا دستگاه های دولتی می گذارد. او در بسیاری از بزنگاه ها نظیر افرایش قیمت بنزین در آبان۹۸ خود را غیر متخصص می پندارد اما در کلیه مسائل ریز و درشت کشور بالاخص مسائل اقتصادی ردپای او و مافیای تحت امرش بخوبی هویداست. نیازی به رفتن به راه دور نیست او طی دستوری به ابراهیم رییسی در مهرماه سال جاری خواستار سد کردن واردات لوازم خانگی از دو شرکت بزرگ کره ای شد. آیا این امر در تناقض با صحبت های خودش در عدم دخالت دولت نیست،؟ آیا این امر باعث افزایش کیفیت تولیدات داخلی است؟

اما برای این که به یک جمع بندی در این مطلب برسیم سخن را به این شکل پایان می دهم. اوضاع وخیم اقتصادی کشور گرچه در دهه ۹۰ بیش از هر زمانی بعد از فاجعه ۵۷ نمود پیدا کرده است. اما برای واکاوی آن باید به همان فردای پیروزی انقلابیون مراجعه کرد. در روزهایی که بسیاری از سرمایه گزاران داخلی اعدام و یا از بیم جان متواری شدند و کارخانجات آن ها به دستور خمینی و یارانش بدون دلیل مصادره شدند. سرمایه گزاران خارجی نیز که مواجه با مصادره اموال خود شده بودند طی دعواهای مختلف قضایی خسارات بسیار سنگینی را از رژیم ایران مطالبه کردند. بسیاری از منابع مالی و سرمایه گزاری های ایران در خارج کشور نیز بعد از فتح احمقانه سفارت امریکا بلوکه شده و از دست رفت. در کارخانجات مصادره شده نیز بدلیل بیسوادی مدیران انقلابی زیان های مالی بسیاری متوجه کشور شد و بسیاری از آن ها نیز بعد از تصویب نحوه اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی توسط باندهای مافیایی به یغما رفتتد. آری وضع امروز اقتصادی کشور حاصل ۴۳ سال مدیریت و رهبری خمینی و خامنه ای و نادانهای ۵۷ تی است و مقصر آن را نباید در جای دیگر جستجو کرد.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
2 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها