وقتی زنها با کفش میزدند روی میز وزیر و حق طلبی میکردند

محمد باهری که در دوره دوم دولت علم وزیر دادگستری بود نقل میکند که محمد رضا شاه در مجلس سنا نطقی نمود که طی آن فرمود ما دیگر اجازه نمیدهیم که حقوق زنان ضایع شود، که با زنان مثل مجانین و یا مهجورین رفتار شود. زنها باید از همه حقوق مساوی با مردها برخوردار باشند و بتوانند انتخاب کنند و خود در همه سطوح انتخاب شده و فعالیت کنند. وی بیان میکند که پس از آن یکی از انجمنهای زنان تظاهراتی ترتیب داد و گروهی از خانمها ریختند توی نخست وزیری و حق خود را از دولت می طلبیدند. او میگوید: یکی از خانمهای متشخص کفشش را در آورده بود و با کفش میزد روی میز من و میگفت باید حق ما را بدهید. ما آزادی میخواهیم، ما حق رای میخواهیم،… (2:35 – 2:38)

خوب است که در اینجا سخنانی که مدرس چئد سال پیش از آن در مجلس شورا بیان نموده بود از منبعی دیگر بیاوریم:

“برهان این است که امروز ما هر چه تأمل می کنیم می بینیم خداوند قابلیت در اینها قرار نداده است که لیاقت حق انتخاب را داشته باشند. مستضعفین و مستضعفات و آن ها از آن نمره‌اند که عقول آن ها استعداد ندارد و گذشته از این که در حقیقت نسوان در مذهب اسلام ما در تحت قیومتند الرجال قوامون علی النساء در تحت قیومیت رجال هستند و مذهب رسمی ما اسلام است آن ها در تحت قیومتند. ابداً حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زن ها را بکنند که خداوند هم در قرآن می فرماید در تحت قیومیت اند و حق انتخاب نخواهند داشت هم دینی هم دنیوی. این مسئله‌ای بود که اجمالاً عرض شد.”

http://tarikhirani.ir/fa/news/285

امروز بلوار و خیابان و کوچه و بزرگراه به اسم صاحب این سخنان هست. همین سخنان را بعدها خمینی پی گرفت و باعث شد که مردم ایران چهره اش را در ماه ببینند. همه چیز آشکار بود و هیچکس نمیتواند بگوید مردم را گول زدند. این مردم خودشان میخواستند گول بخورند.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
1 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها