پهپادها و جنگهای احساسی

زمانی گروههای چریکی عده ای از یاران خود را جمع میکردند و کلاشینکف بدست راهی جنگل یا کوهستانی میشدند و دولتها برای سرکوب آنها دچار زحمت و تلفات بسیاری میشدند. حتما جنگهای چریکی چگوارا در کوبا و امریکای لاتین را شنیده اید. در همین اطراف خودمان، جنگجویان کرد در ترکیه سالها در کوههای مرزی بین ایران- عراق و ترکیه مستقر شده بودند و گاه و بیگاه نبردهای سختی با ارتش ترکیه و چریکها در می گرفت.

در افغانستان، زمانی که اتحاد شوروی آنجا را اشغال کرده بود مجاهدین افغان با جنگهای چریکی طاقت فرسا، آنقدر از نیروهای شوروی تلفات گرفتند که بالاخره مجبور به عقب نشینی شدند.

اما با ورود پهپادها و بهره گیری از ماهواره های مخابراتی و نظامی، کار دولتها برای سرکوب چریکها و جنبش های آزادیخواه راحت شده و به سادگی نقل و انتقالات و محل تجمع چریکها راآشکارا رصد می کنند و از راه دور آنها را مورد هدف قرار می دهند.

البته گاهی گروههای نیابتی تروریستی مثل حوثی ها خود مجهز به انواع پهپادشده اند و دردسر زیادی برای عربستان ایجاد کرده اند. حساب اینها جداست. منظور من این است که دیگر مثل سابق عده ای جوان پرشور و احساساتی نمی توانند کلاشینکف بدست گیرند و به جنگ دولتهایی بروند که امکانات رصد ماهواره ای آنها را دارند و هر لحظه ممکن است پهپادها محل مخفیگاه آنها را منهدم کند.

در چند روز پیش، زمانی که در پنجشیر جبهه ای چریکی علیه طالبان تشکیل شد، عده زیادی از هموطنان خودمان به پیروزی این جبهه مقاومت امیدوار شده بودند اما من پیش بینی می کردم که همان کشورهایی که طالبان را پشتیبانی کردند تا ظرف کمتر از دو هفته افغانستان را بگیرد، قطعا با پهپادها به کمک طالبان خواهند آمد و توازن قوا را به نفع طالبان رقم خواهند زد. البته بدلیل وضعیت اقلیمی و تنوع قومی و فرهنگی افغانستان شاید هیچ دولتی موفق به سرکوب کامل گروههای چریکی نشود و این زد و خوردهای پراکنده سالها ادامه یابد اما آنچه که مسلم است دیگر نمی توان با تکیه بر اسلحه های سبک و جنگهای کوهستانی حکومتی را سرنگون کرد.

این را برای این منظور نوشتم که جوانان ما برای مبارزه با این رژیم جنایتکار آخوندی از این تجربیات بهره بگیرند و اگر روزی دست به اسلحه بردند از پناه گرفتن در کوهستانها و جنگل ها پرهیز کنند بلکه در داخل شهرها و محلات بصورت مردم عادی پخش شوند تا براحتی هدف حملات پهپادی قرار نگیرند.

باید طرحی نو برای مقابله با حکومتهای سرکوبگر که مجهز به چنین امکاناتی هستند اندیشید. این طرح ها خودبخود از دل جامعه خلق خواهند شد و جنبش های مردمی راههای دیگری را پیدا خواهند کرد. انرژی مردم را نمی توان با تحت فشار قرار دادن کنترل کرد. بالاخره راه برون رفت انرژی متراکم شده پیدا خواهد شد اما ممکن است این اتفاق سالها طول بکشد.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
2 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها