پیوندهای عاطفی و پرنسیپ اخلاقی

چند سال پیش، زمانی که در سایت بالاترین شاهد مسخره بازی و دودوزه بازی مدیریت آن سایت بودیم و میدیدیم که چگونه از کاربران استفاده ابزاری می کند از ادامه فعالیت در آنجا ناامید شدیم. زمانی که تلاشهای مان را برای اصلاح و بهبود آنجا بی حاصل دیدیم با دوستان مشورت کردیم که باید از اینجا کوچ کرد و بیش از این عمر و انرژی خودمان را به هدر ندهیم. همه موافق بودند و تشویق میکردند.

بالاخره همراه چند نفر که افرادی جدی و مصمم بودند از آنجا بیرون آمدیم اما باکمال تعجب دیدیم خیلی از همان افرادی که با ما هم عقیده بودند که باید رفت و نباید با ماندن در آن سایت به تبلیغات و پروپاگاندای وزارت اطلاعات رژیم کمک کرد، توان دل کندن از آنجا را ندارند و برای ماندن بهانه های عجیب و غریبی می آوردند. بی خیالشان شدیم و رهایشان کردیم.

این روزها که توئیتر تصمیم به سانسور و حذف مخالفان گرفته، دوباره مسئله کوچ کردن از یک پلتفورم به پلتفرم دیگر باعث اذیت و آزار آن دسته از کاربران فضای مجازی شده است که دغدغه آزادی بیان و مبارزه با سانسور دارند. کوچ کردن و اسباب کشی از یک سایت به سایت دیگر همانند مهاجرت از یک کشور به کشوری دیگر است که ساده نیست.

شما وقتی که مجبور میشوید از جایی که پیوندهای عاطفی با اطرافیان، فامیل، همسایه ها و دوستان و آشنایان دارید، بیرون بیایید و به محلی دیگر و محیطی دیگر بروید باید سختی هایش را هم تحمل کنید.

تفاوت بین انسانها و توانایی های درونی آنها در چنین مواقعی آشکارتر میشود. فعالیت در یک سایت کم کم پیوندهای عاطفی و فکری بین گروهی از کاربران ایجاد می کند که دل کندن برای برخی سخت است اما برای کسانی که شخصیتی مصمم دارند ساده تر است.

من همیشه طرفدار آدم های باپرنسیپ بودم و سعی کرده ام همانند آنها باشم. انسانهای باپرنسیب کسانی هستند که برای زندگی خودشان یک اصول و چارچوب تعیین شده و مشخص دارند. مثلا من وقتی در ایران بودم، از اینکه میدیدم حکومت ماهواره را ممنوع کرده و به من تحمیل می کند که چه کانال های تلویزیونی را نبینم و یا در انتخابات فقط به گزینه های از پیش تعیین شده آنها رای دهم، نفس کشیدن در آن فضا را غیرممکن احساس میکردم و علی رغم همه پیوندها و امتیازاتی که داشتم تصمیم گرفتم به جایی مهاجرت کنم که چیزی را بزور به من تحمیل نکنند.

یک انسان باپرنسیب همه سختی های کوچ کردن را به جان میخرد تا زندگی اش مطابق اصول و چارچوبی باشد که آنرا قبول دارد. انسانهای ضعیف النفس هرگز توان تصمیم گیری های بزرگ را ندارند. مثل موم در برابر فشارهای محیط، شکل می گیرند و تن به هر خفت و خواری می دهند.

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
8 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها