یک جوری زنده ماندن را هفت میلیارد نفر بلدند، درست مردن هوش میخواهد!

دیروز فهیم دشتی، یار قدیم احمد شاه مسعود و همراه پسرش در نبرد پنجشیر کشته شد.


چند روز پیش او در آخرین مصاحبه اش گفته بود:

ما در موقعیت برد-برد هستیم! اگر ما در مقاومت موفق شویم حقوق مردم و آینده بهتر برای کشور را تضمین کرده ایم… اگر هم همگی در حین مقاومت کشته شویم باز هم برنده هستیم، چرا که ما در تاریخ ثبت خواهیم شد به عنوان افرادی که تا آخر خط برای ملتشان ایستادگی کردند!

فهیم دشتی

نگارنده این سطور یک آدم احساساتی نیست، بلکه فوق العاده حسابگر است و برخلاف آنهایی که فقط یک چیزی به گوششان خورده صدها صفحه ریاضیات «تئوری بازی ها» را هم درس خوانده و هم درس داده. من به جرات میتوانم بگویم که این آدم بدون اینکه درسش را خوانده باشد موضوع بازی دو سر برد را به خوبی درک کرده است!

یک تست ساده وجود دارد که نشان میدهد تقریبا تمامی آدمها احمق هستند: برنامه زندگی آنها اگر عمر جاودان هم می داشتند تغییر ماهوی نمیکرد، و چون تنها چیزی که در زندگی حتمی است مرگ است این یعنی آنها زندگی را اشتباهی گرفته اند!

در همین ایام میلیونها نفر دراین دنیا به خاطر یک ویروس فسقلی نفس آخرشان را کشیده اند (آن هم چه نفسهای زجر آوری)؛ ولی هنوز هم هضم این واقعیت برای آدمها انقدر دشوار است که تنها دو گزینه دارند: سالم و نسبتا آسان بمیرند یا مریض و با زجر؛ گزینه سومی وجود ندارد.

پس اینکه کسی متوجه بشود که یک فرصت تاریخی برای «خوب مردن» بدست آورده نیاز به هوش استثنایی دارد…

به اشتراک بگذارید:
0 0 رای
ارزیابی این پست
3 نظر
قدیمی ترین
تازه ترین پر رای ترین
بازخوردهای درون متنی
همه نظرها